elde birşeyler çizmek istiyordum.
starlık meselesi
24 Eylül 2008 Çarşamba § 4
geçen yazıda bahsettiğim, benzer üretim durumunu tekrar düşününce, uzun zamandır ifade etmek istediğim başka bir konu geldi aklıma.
starlık meselesi,
öyle bir popüler çağda yaşıyoruz ki, bu bulunduğumuz ülkeden mi...
sonra devam edeceğim.
yazacaklarim için bir kahveye ihtiyacım var.
19 Eylül 2008 Cuma § 0
aklımda başka bir konu vardı, ancak aradigim linkleri bulamadim, yer imleri konusuna daha çok çalışmalıyım sanırım.
şöyle bir öngörüm var, sokağa çıkmayan bulunduğu yerden gözlem yapan bu insanlar bir ortak üretime doğru gidiyor, yapılan herşey birbirine benziyor. yeni hikayeler zor yazılıyor, sokağa çıkmak ondan beslenmek gerekiyor.
onun dışında efendim, bugün okuldaydım, yine kafalarda bir sürü projeler, yapılacak işler, güzel hoş sohbetler geçti bir gün daha. bir de bugün doğru eleştirinin nasıl yapılabileceğine dair ufak bir an yaşadım güzeldi.
proje yönetimi olaylarından bahsediyordum bir ara, bunun için insanın önce kendisini yönetmesi gerektiğinden, her neyse baydı bu olay.
durduğumuz yerden bir çok proje bir çok fikir sunabiliriz çoğu zaman. sadece okuyarak okuduklarımızı yorumlayarak yaşayabiliriz, ancak şöyle bir durum var. "üretim yapan insan" olma durumu başka bir şey istemekte, bugün yine başka bir muhabbette konuşuyorduk, sokağa çıkmalı insan, ordan geçmelisin, belki internet bunu azaltıyor.
deneyimlerimiz kısıtlanıyor bir anlamda, 2 boyutlu bir ekranda yaşadığımız deneyimlerle tatmin oluyoruz, oraya gidemiyorsak google earthle gidiyoruz, flickrdan fotoğraflarına bakıyoruz, ekşi sözlükten gidenlerin yorumlarını okuyoruz vs. vs.
şöyle bir öngörüm var, sokağa çıkmayan bulunduğu yerden gözlem yapan bu insanlar bir ortak üretime doğru gidiyor, yapılan herşey birbirine benziyor. yeni hikayeler zor yazılıyor, sokağa çıkmak ondan beslenmek gerekiyor.
belki biraz dışardayız, başka birşey yapmamız gerekiyor. bilemiyorum.
biraz hava lazım.
komünite olma durumu
9 Eylül 2008 Salı § 0
Aslında bu konuda pek bir tarihsel bilgim yok, ama ben ne zaman üretim yapıyorum dediysem, hep bir komünite olma ihtiyacı duymuşumdur.
Sanat grupları, sanatçı insiyatifleri, tasarım grupları, akımlar, manifestolar, ortak üretim, tartışmalar...
Peki bunlar ne için?
Birlikte hareket ettiğimizde daha güçlü olduğumuz, daha üretici olduğumuz için mi? yoksa kişisel networklerimizi genişletip, egosal tatminlerimizi kalabalık ortamlarda bulabildiğimiz için mi? bilemiyorum.
Ben birlikte üretmenin gücüne inanırım, çok geleneksel bir üretim eğitiminde yetiştim sonuç olarak. Herkesin birşeyin ucundan tuttuğu, beraber üretim için çabaladığı bir ortam..
Ancak bir süre sonra, şöyle kırılmalar söz konusu oluyor sanırım, bir grup insan bir araya geldiği zaman ortak bir söylemleri olması gerekiyor, ortak bir dert, yoksa çıkan iş, kurulan ortam çok sağlıklı olmuyor.
Sadece iş yapmak için -ortak bir dert olmadan- bir araya gelmek, bir süre sonra zorunluluğa dönüşüyor.
Bu konuda daha yazacaklarım var, ancak araştırmam, kütüphaneme ulaşmam lazım, ben yine seferiyim de.
kişisel yönetim/freelance
Bir kaç gündür düşündüğüm bir mesele var, kişisel yönetim meselesi.
Ben evde yada daha doğru deyimiyle laptop ile bulunduğum her yerde çalışabilen bir insanım,
ama bir şekilde bu serbest çalışma imkanı bir yerden sonra bir dezavantaja da dönüşebiliyor.
Tasarlanan projeler, işler, organizasyonlar bir yerden sonra birbirleriye kesişmeye, zaman mekan sıkışması yaratmaya başlıyor.
Sanırım bir ajanda kullanmak bu iş için önemli bir kıstas, ne zaman ne yapacağını bilmek, check-listler oluşturmak, ekip kurmak, ekiple beraber de çalışmak, düzenli mail kontrolü yapmak, feedback almak, revize etmek...
Bunların dışında bir hayat olduğu da başka bir gerçek, kişisel ilişkiler, sosyal hayat vs.
Her yerde çalışabilmenin dezavantajı bu oluyor sanırım, bir süre sonra 24 saat iş insanına dönüyor insan, farkında olmadan zamanının çoğunu çalışmayla ya da bilgisayar başında geçirilen boş saatlerde harcıyor.
İşin içine freelance para kazanılan işler girdiğinde ise kişisel projeler arka planda kalıyor. Kişisel gelişim süreci, araçsal gelişim sürecine dönüyor, içerik kendini tamamen üretime bırakıyor, bir taraf eksik kalıyor.
Belki insanın sadece yapacaklarını değil yaptıklarını da yazması lazım, kendi programından da feedback alması lazım.
Robot mu oluyorum ne?
ben nerdeyim ne yapiyorum şu an?
20 Ağustos 2008 Çarşamba § 0
Efendim şöyle başlamak gerekirse,
"EASA – Avrupa Mimarlık Öğrencileri Buluşması
EASA [European Architecture Students Assembly - Avrupa Mimarlık Öğrencileri Buluşması ] 1981 yılından beri her yaz farklı bir Avrupa ülkesinde, iki hafta boyunca Avrupa'nın 48 ülkesinden 350-500 mimarlık öğrencisinin katılımıyla gerçekleşen, her türlü kurumsal yapıdan bağımsız, politika veya kâr amacı gütmeyen bir öğrenci organizasyonudur. İçeriğinde özetle, organizatör ülkenin öğrencileri tarafından belirlenen temayla ilgili atölyeler, geziler, davetli mimar ve öğretim üyelerinin ders ve konuşmaları ve tartışma platformları yer alır. EASA, 26 yıllık köklü amatör ruhuyla, easy to feel, difficult to describe mottosuyla uluslararası alanda önemli bir enformel etkileşim platformudur."
Burda workshoplara katılıyoruz, partiler yapıyoruz ve farklı kültürlerle tanışıyoruz.
Şu an EASA 2010 için aday olmayı düşünüyoruz, yapabileceğimize inanıyorum. Çok büyük bir iş, çok zaman ama sonrasında inanılmaz bir mutluluk olacak diye düşünüyorum.
Türkiye'nin bugün ki potansiyellerini kullanmanın önemli olduğunu düşünüyorum, oturmamış şeyler söz konusu, herşey gelişim evresinde ve herkes gelişime aç. Bu büyük bir enerji doğuruyor aslında, bu enerjiyi iyi kullanırsak herşeyin çok güzel olacağını düşünüyorum.
Çok umut dolu bir yazı oldu, kendimden soğudum an ve an.
letterfrack/irlanda
18 Ağustos 2008 Pazartesi § 5
su anda buradan bildiriyorum, burası dediğim çoğunuzun şu an sıcaktan bunalırken, ya da denize girerken, benim yağmurla çamurla soğuk havayla uğraştığım ve bunun üzerine bir de projemsi çıkarmak zorunda olduğum bir yer.
300 kişilik nüfusu var zaten kasabanın , 400 tane mimarlık öğrencisi eklenince siz düşünün artık durumu.
onun dışında döndükten sonra düzenli yazılara başlayacağım efendim, bugünlerde sinirleniyorum kızıyorum vs.
bu arada yeşil memleket evet.